Adoptieverhaal uit de VS

Adoptie begint met liefde. Liefde voor kinderen, juichen om hun geluk en een mooie toekomst. Vandaag de dag zijn er miljoenen kinderen die nog steeds op deze liefde wachten, maar angsten en twijfels van ouders staan dit in de weg. Onze missie is om deze vooroordelen en onzekerheid te helpen overwinnen.

Riley en Kashia hebben altijd al willen adopteren, al voordat ze elkaar ontmoetten. Hun beide moeders zijn geadopteerd en één van Kashia's broers en zussen is geadopteerd. Dit thema is altijd vanzelfsprekend geweest in hun families. Riley en Kashia zeggen dat "adoptie in ons bloed zit".

Na een paar jaar proberen om zelf zwanger te worden, wisten Riley en Kashia gewoon dat adoptie veel eerder vroeger dan later zou gebeuren. Ze zullen zich altijd het gevoel blijven herinneren toen ze Lemmon, Honey en Magnolia samen zagen. Het was alsof ze hen al kenden. Deze meisjes waren een deel van Palmer's ontbrekende stukje.

Elke adoptie was anders. Die van Lemmon duurde 2 maanden, die van Honey 11 maanden en die van Magnolia 4 weken. Het jongste zusje kwam bij de familie tijdens de quarantaineperiode. Haar broers en zussen konden niet naar het ziekenhuis komen, dus vond de mooie reünie thuis plaats. Het was alsof de hele wereld was verdwenen en niets buiten het huis van de Palmers kon dit gelukkige gezin wakker schudden.